عید خون همان «عید اضحى»، به معنى قربانى كردن است. در سرزمین مِنا با قربانى گوسفند، «مَنْ» به «ما» تبدیل مى‏شود؛ زیرا فلسفه عمل حج‏گزار و قربانى كننده این است كه او با تمسك به حقیقت «ورع» گلوى دیوِ طمع را مى‏برد و آنچه از قربانى به خداى سبحان مى‏رسد، گوشت و خون نیست، بلكه روح كردار و جان عمل (تقوا) است و حاجى وارث ابراهیم خلیل الرحمن علیه‏السلام است كه اسماعیل نفسش را به قربانگاه مى‏برد و آن را ذبح مى‏كند و به لقاء‎الله مى‏رسد. این سخن رهبر فقیدمان است كه فرموده است:

«عید سعید قربان، عیدى است كه انسان‎هاى آگاه را به یاد قربانگاه ابراهیمى مى‏اندازد. قربانگاهى كه درس فداكارى و جهاد در راه خداى بزرگ را به فرزندانِ آدم و اصفیاء و اولیاء مى‏دهد.»(1)

قربانى در مِنا مقدمه رسیدن به غدیر است؛ چرا كه اگر هواى نفس در مِنا قربانى نشود، در غدیرخم تسلیم حق شدن مشكل است و حضرت ابراهیم علیه‏السلام با ذبح اسماعیل مسلمانان را بیمه كرد كه به جاى فرزندانشان، گوسفند قربانى كنند و حضرت محمد صلى‏ الله ‏علیه ‏و ‏آله بشریت را بیمه كرد كه به جاى پیروى از ناحق، از حق كه همان على است،(2) تبعیت كنند. و این چنین از پیوند قربان با غدیر، دین كامل شد.

و در فضیلت این ایام همین بس كه امام هشتم حضرت على بن موسى الرضا علیه‏السلام فرموده است:

«إِذَا كَانَ یَوْمُ الْقِیَامَةِ زُفَّتْ أَرْبَعَةُ أَیَّامٍ إِلَى اللهِ كَمَا تُزَفُّ الْعَرُوسُ إِلَى خِدْرِهَا قیلَ ما هذِهِ الاْیّامُ قالَ: یَوْمُ الاَْضْحَى وَ یَوْمُ الْفِطْرِ وَ یَوْمُ الْجُمُعَةِ وَ یَوْمُ الْغَدِیرِ وَ إِنَّ یَوْمَ الْغَدِیرِ بَیْنَ‏الاَْضْحى وَ الْفِطْرِ وَ الْجُمُعَةِ كَالْقَمَرِ بَیْنَ الْكَوَاكِبِ وَ هُوَ الْیَوْمُ الَّذِى نَجَافِیهِ اِبْرَاهِیمُ الْخَلِیلُ مِنَ النَّارِ فَصَامَهُ شُكْرا للهِ وَ هُوَ الْیَومُ الَّذِى اَكْمَلَ اللهُ بِهِ الدِّینَ فِى اِقَامَةِ النَّبِىِّ صلى‏ الله ‏علیه ‏و ‏آله عَلِیّا اَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ عَلَما وَ اَبَانَ فَضِیلَتَهُ وَ وَصَاءَتَهُ فَصَامَ ذَلِكَ الْیَوْمَ وَ اِنَّهُ لَیَوْمُ الْكَمَالِ وَ یَوْمُ مَرغَمَةِ الشَّیْطَانِ وَ یَوْمُ تَقَبُّلِ اَعْمَالِ الشِّیعَةِ وَ مُحِبِّى آلِ مُحَمَّدٍ.(3)

در هنگام قیامت، چهار روز را آرایش كرده نزد خداى سبحان مى‏آورند؛ چنان كه عروس را به حجله مى‏برند. از حضرت پرسیده شد: این ایام كدام‏اند؟ فرمود: روز قربان، روز فطر، روز جمعه و روز غدیر است. و روز «غدیر» بین روزِ فطر و روز جمعه مثل ماه است در میان ستارگان. آن روزى است كه حضرت ابراهیم خلیل علیه‏السلام از آتش نجات پیدا كرد و روزه گرفت و از خدا تشكر كرد. روز غدیر روزى است كه خداوند به وسیله آن دین را كامل كرد و پیامبر اكرم صلى‏ الله ‏علیه ‏و ‏آله على علیه‏السلام را به عنوان امیرالمؤمنین معرفى كرد و فضائل وى را برشمرد و جانشین بودن وى را [از طرف خداى سبحان به همگان] اعلام كرد و به میمنت این روز، روزه گرفت؛ چرا كه روز كمال است و روز ناامیدى شیطان و روز قبولى اعمال شیعیان و دوستداران آل محمد صلى‏ الله ‏علیه ‏و ‏آله است.»

پی‎نوشت‎ها:

1- صحیفه نور، ج 18، ص 87 .

2- رسول اكرم صلى‏ الله ‏علیه ‏و ‏آله: «عَلِىٌّ مَعَ الْحَقِّ وَ الْحَقُّ مَعَ عَلِىٍّ؛ على با حق است و حق با على .»

3- مسند الامام الرضا علیه‏السلام، ج 2، صص 17 ـ 18.

منبع:

مجله ‏مبلغان، ش 74 ، سیدعباس رفیعى‏پور .

پیام تاریخی حج

حضرت امام طبق سنّّّّّّّّّّّّّّّّّّّّّت هر ساله در آستانه حج پیامی به حجّّاج بیت الله می دادند.در سال 1366 که به حج رفتیم،از ابتدای پیاده شدن در جده تا راهپیمایی مدینه،از برخورد دولت و ماموران سعودی بسیار راضی بودیم،اصلاًًًًًًًًًًًًًًًًً تصور نمی کردیم که دولت سعودی با ایران و ایرانی این قدر با احترام برخورد کند و پیش بینی تمامی برادران دست اندر کارحج این بود که امسال شاهد یکی از باشکوه ترین مراسم خواهیم بود.

احمد آقا فرزند برومند حضرت امام نقل می کنند،هنگامی که مقدمه و آیه ای را که در صدر پیام استفاده شده بود دیدند،متعجّّّب شدند و دچار حیرت و تعجّب از این که چرا امام در این پیام،حجّّاج را به شهادت و هجرت حسین گونه فرا خوانده اند.

احمد آقا می گوید،من وقتی پیام را مطالعه کردم،باور این قضیه برایم بسیار مشکل بود و این پیام را به آقای انصاری نشان دادم که ایشان هم نظر بنده را داشتند.بعد از این که آقای انصاری هم نظر می دهند،احمد آقا می گوید،خدمت امام رفتم و به ایشان عرض کردم،آقا!تنها  نظر من نیست،بلکه برادران دیگر هم معتقدند که آیه و مقدمه ای که در صدر مطلب بکار  رفته،هیچ گونه سنخیّّّتی با مراسم و مناسک حج ندارد،حضرت امام فرمودند:

"هرچه سریع تر این پیام را به رسانه های گروهی و حجّّّّّّّّّّّّاج ایرانی در مدینه مخابره نمایید."

هنگامی که این پیام مخابره شد،بنده و آقای کروبی آن را برای سایر دست اندرکاران حج قرائت کردیم،هم بسیارشگفت زده شدیم که چه سنخیّّّتی بین مراسم حج و آیه مبارکه:

"و من یخرج من بیته مهاجرا الی الله و رسوله ثم یدرکه الموت فقد وقع اجره علی الله"

«سوره مبارکه نساء:آیه 100" وهر گاه کسی از خانه خویش برای هجرت به سوی خدا و رسول بیرون آید و در سفر مرگ وی فرا رسد،اجر و ثواب چنین کسی بر خداست."»

از مدینه با بیت امام تماس گرفتیم.احمد آقا فرمودند:«من هم این مطلب را با امام در میان گذاشتم،اما ایشان فرمودند:

پیام را با این آیه و مقدمه مخابره نمایید.

این پیام در روز اول ذی الحجه صادر شد و فاجعه خونین مکه در روز ششم ذی الحجه به وقوع پیوست،که این قضیه بیش از پیش مبیّّن عرفان بالا و از معجزات کم نظیرامام است.

منبع:کتاب "پا به پای آفتاب"،ج 2، ص 257،حجت الاسلام سید مهدی امام جماران

غرق نور است و طلا
گنبد زرد رضا
بوى گل، بوى گلاب
مى رسد از همه جا
مثل یک خورشید است
مى درخشد از دور
شده از این خورشید
شهر مشهد پر نور
چشمها خیره به او
قلبها غرق دعاست
بر لب پیر و جوان
یا رضا رضا رضا ست
اى خدا کاش که من
یک کبوتر بودم
روى این گنبد زرد
شاد مى آسودم
مى زدم بال و پرى
دور تا دور حرم
از دلم ره مى زد
ماتم و غصه و غم

سلام

میلاد نور مبارک.

یکی از آرزوهام که تا حالا تحقق نیفتاده اینه که روز ولادت امام رضا در مشهد باشم.فکرش را بکن همه جا چراغانی و پرنور شده وه که چه صفایی داره.در اون وقت بیشتر موقع اذان مغرب را دوست دارم.لحظه ایی که شیپورها را می نوازند دیگه حال خودم  را نمی فهمم...

اینا رو فقط  اونایی که تجربه اش را دارن می دونن چی می گم.

می شه زائر اون گنبد طلات بشم امام رضا؟

زائر اون کبوترات بشم امام رضا؟

خاک پای خادمات بشم امام رضا؟

ان شاء الله چنین سفری نصیب همه مشتاقان شود.

آمین یا رب العالمین

• هیچوقت به درد کسی نخند،که یک روزی خودت به آن مبتلا می شوی.
• هیچوقت امید کسی را ناامید نکن،که حقیر می شوی.
• هیچوقت دروغ نگو،که ارزشت را از دست می دهی.
• هیچوقت به کسی توهین نکن،که خودت را توهین می کنی.
• هیچوقت به خودت مغرور نباش،که با خاک یکسان می شوی.
• هیچوقت دل کسی را نشکن،که دل خودت را می شکنی.
• هیچوقت به کسی الکی وعده نده،که ضایع می شوی.
• هیچوقت برای مال دنیا خودت را کوچک نکن،که تباه می شوی.
• هیچوقت در کاری بی مشورت داخل مشو،که پشیمان می شوی.
• هیچوقت در زندگی خشک نباش،که براحتی می شکنی.
• هیچوقت مال حرام نخور،که سراسر نجس می شوی.
• هیچوقت گناه نکن،که در این صورت سیاه قلب می شوی.
• هیچوقت با شیطان لعین همکاری نکن،که ملعون می شوی.
• هیچوقت با سنگ دلان منشین،که سخت دل می شوی.
• هیچوقت حقّّ را زیر پایت نگذار،که باطل می شوی.
• هیچوقت قسم باطل مخور،که در این صورت مطرود خانۀ خدا می شوی.
• هیچوقت به شهوت دل مبند،که خواهی نخواهی رسوا می شوی.
• هیچوقت با کوردلان راه مرو،که راه را گم می کنی.
• هیچوقت ناشکری نکن،که نعمتت را از دست می دهی.

منبع:چهار فصل کتاب،صص65-86.

پيشكشي به محضر حجة بن الحسن(عج) 

هر کجا سلطان بود، دورش سپاه و لشکر است

پس چرا سلطان خوبان بي سپاه و لشکر است

با خبر باشــيد اي چشم انتظاران ظهــــور

بهترين سلطان عالم از همه تنهاتر است

اللهم عجل لوليک الفرج

براي تعجيل در فرجش در اين لحظات عزيز صلوات

شبی برتر از هزار ماه 

شب قدر شبي است

که بايد شکواييه هجران را درنورديد

و به اميد وصل و ديدار، بيدار نشست

و از جام طهور «سلام» تا مطلع «فجر» سرمست بود.

سخنی باشما:

خير، برکت، خرسندی، سلامت، خوشبختی و سعادت دنيا و آخرت،

توشه شب قدرتان باد.

التماس دعای مخصوص...از صمیم قلب...دعاگو خواهم بود

پيامبر اعظم صلي الله عليه و آله:« إنّ أبوابَ السماء تُفتَحُ في أوّلِ لَيلَةٍ مِن شهر رمضانَ و لا تُعلَقُ الي آخِرِ لَيلَةٍ مِنهُ  »

بحارالانوار ،ج69،ص334.

درهاي آسمان در شب اول ماه رمضان گشوده مي‌شود و تا آخرين شب اين ماه بسته نمي‌شود.

استفاده از فرصت رمضان

پيامبر(ص) : «إنّما سُمِّيَ الرَّمَضانُ لِأنَّهُ يُرمِضُ الذُّنوبَ»                   متقي هندي، كنزالعمال،23488.

رمضان، رمضان ناميده شده است؛ چرا كه گناهان را مي‌سوزاند.

پيامبر (ص) : «إنَّ شَّقِيِّ مَن خَرَجَ مِنهُ هَذا الشَّهرُ وَ لَم يُغفَر ذُنُوبُه»       شيخ صدوق، الامالي،ص 54.

بدبخت واقعي كسي است كه اين ماه را پشت سر گذاردو گناهانش آمرزيده نشود.

ماه عفو و رحمت و بركت

رسول خدا (ص) در حديثي طولاني دستور العملهايي براي ماه مبارك رمضان ارائه مي‌فرمايند، كه خلاصه‌اي از آن شماره وار تقديم مي‌گردد: 1- يادآوري تشنگي و گرسنگي روز قيامت؛ 2- صدقه به نيازمندان؛ 3- احترام گذاري به بزرگترها؛ 4- ترحم به كوچكترها؛ 5- به جا آوردن صله رحم؛ 6- حفظزبان از حرام ؛ 7- حفظ نگاه از حرام؛ 8- حفظ گوش از حرام؛ 9- مهرباني با يتيمان مردم؛ 10- توبه از تمام گناهان؛ 11- بلند كردن دستها براي دعا به هنگام نماز؛ 12- مناجات با پروردگار؛ 13- آزاد كردن روح خود از زندان گناهان با استغفار و طلب آمرزش؛ 14- سبك كردن پشت خود از بار سنگين گناهان با سجده‌هاي طولاني؛ 15- افطاري دادن به مومنان روزه‌دار اگرچه به جرعه‌اي آب و يا دانه‌اي خرما؛ 16- اصلاح خلق و خوي خوش؛ 17- آسان گرفتن برزيردستان؛ 18- باز داشتن غضب و شر خود از ديگران؛ 19- تلاشي براي خلاصي از آتش با نمازهاي مستحبي؛ 20- سنگين سازي ترازوي اعمال با صلوات فراوان؛ 21- تلاش براي تلاوت بسيار قرآن؛ 22- پرهيز از حرام؛ كه برترين و پر فضيلت ترين اعمال در اين  ماه دوري گزيدن از حرامهاي الهي است.                 شيخ صدوق، فضائل الاشهر الثلاثه،ص95-117 .      

پيامبر اعظم(ص) : « أكثرُوا فيهِ مِن تلاوَةَ القُرآنِ»                 شيخ صدوق، فضائل الاشهر الثلاثه،ص95.

در ماه رمضان قرآن بسيار تلاوت كنيد.

کی شود در ندبه های جمعه پیدایت کنم

گوشه‌ای تنها نشينم تا تماشايت کنم

می‌نویسم روی هر گل نام زیبای تو را

تا که شاید این شب جمعه ملاقاتت کنم

هر سحر با یاد تو، در گریه ام می خوانمت

تا به کی از سوز دل ناله ز هجرانت کنم

چشم‌های خسته‌ام بارد ز هجرانت عزیز

آنقدر بارم ز ديده تا که پيدايت کنم

هر دم از نو می شمارم عقده‌های خویش را

تا به کی از پشت در آهسته نجوايت کنم

بيقرارم مهديا از بهر ديدار رخت

تا به کی از مادرت زهرا (س) تمنايت کنم

چه بگویم از فراقت که به دل نمانده طاقت

به که شکوه ات نمایم ز چه رو کنم شکایت؟

همه عیب می کندم که نشان از تو ندارم

دل من ز غصه خون شد به که گویم این حکایت؟

گل و لاله های صحرا شده آتشین مهرت

غم داستان عشقت بشنیده ام روایت

چو قدم نمی گذاری به در دیده ام نظر کن 

که نگاه سبز مستت بنمایدم کفایت

به صبا سپرده ام دل که تو یار بهترینی

برساند این پیامم ز تو آردم رضایت

شاعر:منیره امامی مقدم

عبدالله بن جعفر گفت:

من بیماری سختی گرفتم به طوری که تمام اطبّا از معالجه ی آن عاجز شدند.یک شب خیلی ناراحت و رنجور بودم که خدایا چه کنم؟همین طور در فکر بودم که به یک آیه از آیات قرآن طلب شفا کنم.

آمدم لای قرآن را باز کردم «آیةالکرسی» آمد،آن را خواندم و به خودم دمیدم.خوابم گرفت،وقتی خوابیدم،در خواب دیدم دو مرد مقابلم ایستاده اند و به همدیگر می گویند:

این مرد آیه ای خواند که در آن آیه سیصد و شصت و پنج رحمت است و تازه به یکی از آن رحمت رسیده است.از هیبت آن از خواب پریدم، وقتی به خود آمدم متوجّّه شدم که شفا یافته ام.

غرض ما از بیان این داستان،دانستن عظمت خواندن آیةالکرسی است.ان شاءالله خداوند توفیق آن را به همه ما عطا فرماید.

منبع:داستانهای شگفت آیةالکرسی همراه فضیلت و ثواب-ص25.  

اَلرَّحمنُُ

«بخشایندۀ جمیع مخلوقات.»

کاربرد استفاده برای ذکر دادن:

*هرکس بدین اسم مداومت نماید و بعد از هر نماز فریضه(100) مرتبه بخواند،خداوند تبارک و تعالی،دل او را پاک گرداند از ظلمت و غفلت و فراموشی.

*هر که بعد از هر نماز،(298) مرتبه بگوید اَلرَّحمنُُ جمله مخلوقات او را دوست دارند و دشمنان بر وی مهربان گردند،و اگر می خواهی کسی با تو مهربان شود،هر شب به نیّّت آن شخص(329) مرتبه این اسم را  بگویی مفید است.

*هر که هر روز،روزی(329) مرتبه این اسم مبارک را بگوید،بخشنده و مهربان گردد انشاءالله.